Latest Posts :

ΓΚΡΙΓΚΟΡΙ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ - Ο ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ ΡΑΣΟΦΟΡΟΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ

ΓΚΡΙΓΚΟΡΙ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ, ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ, ΓΝΩΣΕΙΣ, ΡΩΣΙΑ, ΓΙΟΥΣΟΥΠΟΦ, ΧΙΟΝΑ ΓΚΟΥΣΕΒΑ,

Όνομα: Γκριγκόρι Γιεφίμοβιτς Ρασπούτιν

Ημερομηνία γέννησης: 21 Ιανουαρίου 1869

Ημερομηνία θανάτου: 29 Δεκεμβρίου 1919


Αιτία θανάτου: Φόνος εκ προμελέτης

Επάγγελμα: Αγρότης, περιπλανώμενος, θεραπευτής, σύμβουλος


Άγιος ή ενσάρκωση του Αντίχριστου; Προφήτης και θαυματουργός θεραπευτής ή απατεώνας, Γερμανός κατάσκοπος και πολιτικός συνωμότης; Όταν πρόκειται για την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του Γκριγκόρι Γεφίμοβιτς Ρασπούτιν οι απόψεις διίστανται, ενώ τα πράγματα που γνωρίζουμε σίγουρα για τη ζωή και τη δράση του είναι ελάχιστα. Δεν γνωρίζουμε καν, για παράδειγμα, την ακριβής ημερομηνία γέννησής του.

Ο Γκριγκόρι Γιεφίμοβιτς Ρασπούτιν ήταν Ρώσος μυστικιστής, ο οποίος άσκησε τεράστια επίδραση στο τελευταίο ρωσικό αυτοκρατορικό ζεύγος, του τσάρου Νικολάου Β' και της τσαρίνας Αλεξάνδρας.

Ο Ρασπούτιν γεννήθηκε στο Ποκρόφσκογε της επαρχίας Τομπόλσκ, και από τις επικρατέστερες ημερομηνίες γέννησής του είναι η 21η Ιανουαρίου 1869. Πέθανε στο Πέτρογκραντ στις 29 Δεκεμβρίου 1916.

Δεν μορφώθηκε ποτέ, με αποτέλεσμα να μην μπορεί παρά να γράφει κάποια ακατανόητα και ανορθόγραφα μικρά σημειώματα. Ενώ εργαζόταν σαν αγρότης και καροτσέρης στο χωριό του, είχε γίνει ήδη γνωστός για την ακόλαστη ζωή του, με αποτέλεσμα να του δοθεί το προσωνύμιο με το οποίο είναι γνωστός σήμερα, το οποίο και σημαίνει ακόλαστος.

Η δίψα του για κοινωνική ανέλιξη τον οδήγησε στη αρχή σε ένα σιβηριανό μοναστήρι, όπου και ήρθε σε επαφή με ακραία δόγματα, όπως αυτό των Μαστιγωμένων, σύμφωνα με το οποίο «γυναίκες και άντρες χόρευαν και τραγουδούσαν ενώ ταυτόχρονα μαστίγωναν αλύπητα ο ένας τον άλλο και κυλιόντουσαν μανιωδώς στη γη, μέσα σε μια ολοκληρωτική έκσταση». 

Σύντομα βέβαια εξέλιξε περαιτέρω το δόγμα αυτό, διατυπώνοντας το δικό του, σύμφωνα με το οποίο η σεξουαλική εξάντληση ήταν το καλύτερο μέσο για να φθάσει ο πιστός στην κατάσταση της «θείας αταραξίας», ώστε να βρεθεί πιο κοντά στο θεό.

Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα «οικογενειακής ζωής», ο Ρασπούτιν εγκατέλειψε το σπίτι και την οικογένειά του το 1901 για να γίνει προσκυνητής και πέρασε μεγάλο διάστημα περιπλανώμενος. Ανακήρυξε τον εαυτό του «άγιο», καθώς σύμφωνα με ισχυρισμούς του, η Μαύρη Παρθένα του Καζάν, μια, υποτίθεται, θαυματουργή ρώσικη εικόνα, εμφανίστηκε εμπρός του και τον ενθάρρυνε να αφήσει το χωριό του για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στη ρωσική πρωτεύουσα, και ζούσε από τις δωρεές των χωρικών.

Το 1903 μετακομίζει στην Πετρούπολη, όπου και ανοίγει ιατρείο, αποφασισμένος να πετύχει. Στέκεται τυχερός. Χάρη σε μια μανία που είχε καταλάβει την υψηλή κοινωνία για τον μυστικισμό και τον αποκρυφισμό, γρήγορα καταφέρνει να αποκτήσει φανατικούς θαυμαστές σε αριστοκρατικούς κύκλους.

Το φθινόπωρο του 1905 η αυτοκρατορική οικογένεια είναι κλονισμένη από την ανακάλυψη ότι ο διάδοχος του θρόνου, Αλεξέι Νικολάγεβιτς, είναι αιμοφιλικός. Ο Ρασπούτιν διαβεβαιώνει ότι μπορεί να τον γιατρέψει. Η Τσαρίνα Αλεξάνδρα τον πιστεύει, ο Τσάρος Νικόλαος, όμως, όχι. Ζητά, λοιπόν, τη γνώμη του επισκόπου Θεοφάνη. «Η Μεγαλειότητές σας θα είχαν μεγάλο όφελος αν τον άκουγαν διότι είναι η φωνή της γης Ρωσίας που μιλά από το στόμα του. Γνωρίζω όλα όσα του καταλογίζουν. Ξέρω ποιες είναι οι αμαρτίες του, ξέρω ότι είναι πολλές και τις περισσότερες φορές απεχθείς. Όμως υπάρχει μέσα του μια τόσο μεγάλη δύναμη μετάνοιας και μια τέτοια αγαθή πίστη στην ουράνια ευσπλαχνία που σχεδόν θα εγγυώμουν την αιώνια σωτηρία του. Μετά από κάθε μετάνοια είναι τόσο καθαρός όσο το παιδί που μόλις βαπτίστηκε. Φαίνεται καθαρά ότι ο Θεός τον ευνοεί», διαβεβαιώνει αυτός τον Τσάρο.

Το 1908, λοιπόν, ο Ρασπούτιν οδηγείται στα ανάκτορα, και –άγνωστο πως- καταφέρνει το ακατόρθωτο. Με αποστάγματα και γιατροσόφια δικής του έμπνευσης, η κατάσταση της υγείας του διαδόχου βελτιώνεται σημαντικά. Από εδώ και πέρα κανείς δεν μπορεί να τον σταματήσει. Είτε μέσω των γνωριμιών του, είτε της εύνοιας της Τσαρίνας και των πολυάριθμων ερωτικών του σχέσεων, είναι πλέον παντοδύναμος. Εμπλέκεται δυναμικά ακόμη και στην πολιτική. Μέσω, μάλιστα, της Τσαρίνας, είχε προσπαθήσει να πετύχει την υπογραφή ξεχωριστής συνθήκης ειρήνης μεταξύ της Γερμανίας και της Ρωσίας, αντιπάλων κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή του η κίνηση, μάλιστα, τον είχε καταστήσει ύποπτο ως πράκτορα των Γερμανών.

Όλοι, όμως, στη Ρωσία, αριστοκράτες και λαός, μιλούσαν για την αναγκαιότητα της απαλλαγής της χώρας από τον Ρασπούτιν. Μένει μόνο να βρεθεί αυτός που θα το τολμήσει. Το οποίο και έγινε.



ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ

Ο διαβόητος Ρασπούτιν επέστρεφε από την εκκλησία. Μπροστά στο σπίτι του τον περίμενε μια παραμορφωμένη γυναίκα χωρίς μύτη. Ζήτησε ελεημοσύνη και αυτός άρχισε να ψάχνει στις τσέπες του. Ξαφνικά η γυναίκα τράβηξε ένα μαχαίρι και το κάρφωσε στην κοιλιά του Ρασπούτιν. Ο Ρώσος μυστικιστής λαβωμένος άρχισε να τρέχει μακριά της. Η δράστης τον ακολούθησε για να του καταφέρει το θανάσιμο πλήγμα. Ο Ρασπούτιν όμως άρπαξε ένα σίδερο και τη χτύπησε στο κεφάλι αφήνοντάς την λιπόθυμη.

Η γυναίκα συνελήφθη από την αστυνομία ενώ το ξεκοιλιασμένο θύμα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε πολύ σοβαρή κατάσταση. Για πολλές ημέρες ήταν μεταξύ ζωής και θανάτου. Η απόπειρα δολοφονίας του Ρασπούτιν έγινε πρωτοσέλιδο θέμα σε όλες τις εφημερίδες. Η τσαρική οικογένεια και πολλές θαυμάστριες, του έστελναν τηλεγραφήματα με την ευχή να αναρρώσει. Η κοπέλα με το τρομακτικό πρόσωπο που του είχε επιτεθεί ονομαζόταν Χιόνα Γκούσεβα. Στην ανάκριση εξέφρασε τη λύπη της που δεν είχε καταφέρει να τον σκοτώσει. Όταν συνήλθε ο Ρασπούτιν είπε, ότι πίσω από την Γκούσεβα κρυβόταν ο μοναχός Ηλιόδωρος με τον οποίο διατηρούσαν εχθρικές σχέσεις. Η γυναίκα όμως το διέψευδε με επιμονή, λέγοντας ότι επρόκειτο για δική της απόφαση. Την τρίτη ημέρα μετά την απόπειρα ο Ρασπούτιν έλαβε ένα γράμμα στο οποίο έγραφε. «Εγώ βγήκα νικητής από αυτή τη μάχη και όχι εσύ Γκριγκόρι. Η ύπνωση σου διαλύθηκε σαν καπνός, μπροστά στον ήλιο. Στο λέω, θα πεθάνεις πάση θυσία. Εγώ ο εκδικητής, ο εκτοπισμένος».

Όταν παρέδωσε το γράμμα στην αστυνομία ισχυρίστηκε ότι συντάκτης ήταν ο μοναχός που υπήρξε γι αυτόν θανάσιμος αντίπαλος. Ο Ηλιόδωρος το έσκασε από τη Ρωσία και χρόνια αργότερα έγραψε στην Αμερική το βιβλίο «Μάρθα του Στάλινγκραντ». Εκεί ο πρώην μοναχός ομολογούσε πως αποφάσισε να βάλει τέλος στην ιστορία με τον Ρασπούτιν. Συγκέντρωσε περίπου 400 ενορίτες του και διάλεξαν τις τρεις πιο όμορφες κοπέλες που έπρεπε να παρασύρουν και να δολοφονήσουν τον ιερέα. Αλλά η Χιόνα Γκούσεβα είπε: «γιατί να χαντακωθούν ωραίες κοπέλες που έχουν όλη τη ζωή μπροστά τους; Εγώ είμαι μια σακάτισσα και δεν με χρειάζεται κανένας. Εγώ μόνη μου θα τον εκτελέσω», έγραφε ο Ηλιόδωρος. Ήταν ίσως η πιο δολοφονική απόπειρα εναντίον του, παρά τις πολλές προσπάθειες που έγιναν από τους ορκισμένους και φανατικούς εχθρούς του.


ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ

‘Ο,τι δεν κατάφεραν πολλοί άλλοι το πέτυχε ο σύζυγος της ανιψιάς του Τσάρου, ο Γιουσούποφ. Την νύχτα της 29ης Δεκεμβρίου του 1916, τον κάλεσε στο σπίτι του και του έκανε το τραπέζι με δηλητηριασμένο κρασί και γλυκό. Το δηλητήριο δεν τον «έπιασε» όμως και έτσι ο Γιουσούποφ τον πυροβόλησε αρκετές φορές. Κατόπιν, πήραν το σώμα του, το τύλιξαν μέσα σ” ένα χοντρό ύφασμα, του έδεσαν ένα βαρίδι και το φόρτωσαν σε ένα αμάξι για να το ρίξουν στο παγωμένο ποτάμι. Καθώς το ξεφόρτωναν όμως, διαπίστωσαν ότι το σώμα του ακόμα κινούνταν. Την επόμενη μέρα όλη η Ρωσία μάθαινε, ότι ο Ρασπούτιν δεν έπαψε ν” ανασαίνει, παρά μόνο μετά την πτώση του στον παγωμένο ποταμό.

Αυτό ήταν αρκετό, ώστε οι λαϊκές αφηγήσεις να δημιουργήσουν ένα θρύλο γύρω από τον Ρασπούτιν, κάνοντας τους χωρικούς να φοβούνται το στοιχειωμένο πνεύμα του. Σε όλο το επόμενο διάστημα, οι φήμες για τον τρόπο με τον οποίο πέθανε ο Ρασπούτιν έκαναν τους αγρότες να τιμούν φοβισμένοι το λείψανο του «αγίου». Εξαγριωμένοι από την κατάσταση αυτή, οι μπολσεβίκοι ηγέτες που εν τω μεταξύ είχαν επικρατήσει, αποφάσισαν μια τελευταία εκταφή. Τελικά, το πτώμα μεταφέρθηκε κρυφά τη νύχτα σε ένα ξέφωτο, όπου μια μικρή ομάδα στρατιωτών της Ερυθράς φρουράς με επικεφαλής έναν αξιωματικό, ετοίμασε φωτιά και έκαψε το σώμα του Ρασπούτιν το χειμώνα του 1917-1918, δίνοντας οριστικά τέλος στη λατρεία του λειψάνου του.

Πηγές: mixanitouxronou.grwikipedia.org, tvxs.gr
Πηγή εικόνας: alexanderpalace.org
Share this article :
 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2014. Tapandaola111 - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger